Van Kruger naar Zoo.....

Marjo en Liesbeth hebben de touch down op Neerlands frisse bodem alweer enkel dagen achter de rug. Met de landing maakten zij ook een forse temperatuur sprong naar beneden. Die kelderde na ongeveer 8 uur vliegen met zo'n 50 graden.
Het is dus nu weer stamppot met worst bij de kachel in plaats van de braai op het rondeel.

Maar niet voor lang.
Aanstaande woensdag stapt Marjo opnieuw, nu met Fred Vis en René Peters, in de zilveren vogel richting Johannesburg. Fred is al vaker mee geweest op een Kruger-fotosafari. Voor René gaat een al lang gekoesterde wens in vervulling, als boswachter heeft hij een levenslange ervaring met natuur observatie. Hoewel in 'den vreemde', er zal hem vast niet veel ontgaan.

Het is nog even een verassing wat hen te wachten staat deze keer. In ieder geval de na-weeën van een behoorlijk heftige watervloed. De hevige regenval in het noorden heeft de rivieren in het park flink buiten hun oevers doen treden en in hun stroom afwaarts richting Indische oceaan hebben ze het een en ander meegesleurd. Kamp Shingwedzi is door de wateroverlast nu nog gesloten. Alle toegangspoorten van het park zijn al wel weer opengesteld.

Al met al ben ik benieuwd wat het trio Krugergangers de komende vier weken voor ons in petto heeft.

Hierbij eerst nog een foto reportage van de afgelopen zes weken van Marjo en Liesbeth.




Dan is nog ander - (r)evolutionair - nieuws.

Van Zoo naar Kruger, van Kruger naar Zoo, van Zoo weer naar Kruger en Zoo voort..... om het heen en weer van te krijgen.... wordt deze zomer aangenaam onderbroken.
Marjo heeft van Wereldcontact Reizen BV een uitnodiging gehad om een drieweekse reis naar Equador en de Galápagos eilanden te begeleiden.

In de voetsporen van Darwin.

De Galápagos eilanden zijn bekend geworden door Charles Darwin. Charles Robert Darwin ( 1809 / 1882 ) was een Engels autodidact op het gebied van natuurlijke historie, biologie en geologie. Darwin ontleent zijn roem aan zijn theorie dat evolutie van soorten wordt gedreven door natuurlijke selectie. Het bestaan van evolutie werd nog tijdens zijn leven binnen een groot deel van de wetenschappelijke gemeenschap geaccepteerd. De acceptatie van natuurlijke selectie als aandrijvend mechanisme liet langer op zich wachten en is tegenwoordig onomstreden. Wel houdt zijn theorie in sommige kringen het oneigenlijke debat tussen theologie en natuurwetenschap nog steeds gaande.

Tijdens een onderzoeksreis met het schip de Beagle (1831-1836) bezocht Darwin Zuid-Amerika, Australië, het zuiden van Afrika en diverse eilandengroepen in de Grote en Indische Oceaan, waaronder de Galápagos eilanden. Darwins werk zorgde voor een revolutie binnen de wetenschap, maar had ook invloed op maatschappij, filosofie en religie. De acceptatie van evolutie zette de mens neer als een diersoort, onderdeel van de natuur, in plaats van een boven de natuur staande levensvorm. Maar in evolutietheorie is nooit beweerd dat de mens van apen af zou stammen. Mensen hebben met sommige apensoorten wel een gezamenlijk voorouder: de mens-aapachtige. Samen met de erfelijkheidsleer van Mendel vormt Darwins evolutietheorie tegenwoordig de basis van alle biologische kennis. ( informatie van Wikipedia )

De reis van de Beagle duurde uiteindelijk bijna vijf jaar.
Marjo vertrekt maandag 6 mei, naar verluid is hij sneller terug dan Darwin.

Van Shingwedzi naar Satara

Van kamp Shingwedzi naar kamp Satara is ruim 170 kilometer. Van het noorden naar het zuiden passeren we achtereenvolgens kamp Mopani, Letaba en Olifants.
Het is een hele dag rijden - who cares? - in een fantastische omgeving met ruim 35 graden.

Marjo zit in een kantoor van SANPARKS ( South African National Parks ) achter de computer van Gordon Ramsden en doet verslag.

Het is de hele rit rustig en het is heerlijk om hier rond te touren.
We zien een flink aantal gieren hoog in de lucht circelen.
Vaak is er dan 'iets' gaande op de begane grond.
Een kreupel of stervend dier ergens in de bush trekt dan meestal de aandacht van de vliegende brigade aas-eters.
We turen met onze verrekijkers de wijde omgeving af, maar er valt niets te bespeuren.

Dan zien we een 6-tal rangers.
Ze zijn van het anti-stopers-team en komen ook op het signaal af dat de gieren afgeven: er is 'iets' aan de hand!

Het is altijd een beetje een vreemd gezicht om mensen in het Krugerpark te voet zien gaan.
De rangers van dit team zijn altijd op hun hoede; het kan alweer zomaar een neushoorn zijn, die van zijn hoorn ontdaan is en door stropers als kadaver achtergelaten is.
Dit keer is het een olifant, die een natuurlijke dood gestorven is. Een hele opluchting voor hen.

Vanmorgen werd via de radio bekend gemaakt dat 2012, voor wat betreft stroperij, weer een triest hoogtepunt kende. Afgelopen jaar werden er alleen al in Zuid Afrika 651 neushoorns gedood vanwege hun hoorn.
Dit jaar - nauwelijks een week oud - kent al weer 2 slachtoffers, waarvan 1 in het Krugerpark.
Ik weet dat het een vreselijk onderwerp is, maar die criminele activiteiten verzwijgen, kan ook niet.

Hop-per de hop, nu iets vrolijker.

In het Satara-kamp zien we nu al voor de vierde keer een hop, een prachtige oranje-kleurige vogel met een enorme dito kuif.
Echt een vogel waar je vrolijk van wordt.
Hij is niet erg streek gebonden, ik kom het ook in de Balkan tegen en tegenwoordig is die ook - zij het zelden - te zien in een Nederlands decor.
Het is echt een 'nomade', die in verschillende werelddelen voorkomt.

Ook in Egypte is het een bekende, een wereldreiziger dus. En daar heb ik wat mee.

Dan tegen de avond, zien we een bekende van Henny. De honingdas!
Hij gaat 's avonds op zoek naar etensresten in de vuilnisbakken, die op het terras van de buitenkeukens staan. Henny weet daar alles van!
Zie daarvoor A Bat-Night at Skukuza.

Dan schiet er tijdens onze avondwandeling razendsnel ineens iets ondefinieerbaars voorbij. In een razendsnelle vaart vliegt 'het' de bush in. Dan veel gesis en geblaas!
Het blijken 2 Afrikaanse boskatten, die elkaars territorium onderling bestrijden.
Ze staan zeker vijf minuten tegen elkaar te blazen....tijd genoeg voor een mooie foto te schieten.
Dat is me nooit eerder gelukt van Afrikaanse boskatten.

Vandaag onderweg naar Nsemani dam, zo'n 10 kilometer van Satara, zie we het Kruger, zoals we dat het liefste zien: als een PARADIJS.
In één blik zien we bavianen, koedoe's, impala's, zebra's, gnoes, kafferbuffels, giraffen, marabou's in de bomen en diverse keener vogels.....en alsof dat nog niet genoeg is 2 kilometer verder bij de dam nijlpaarden in het water en vijf olifantbullen die een bad nemen, tenslotte - als klap op de vuurpijl - komt er een olifanten familie van 24 dieren aan met 3 baby olifantjes, zo groot als onze kleine baby in Amersfoort.

Vraag me dus niet of ik het nog naar mijn zin heb...............HET IS HIER FANTASTISCH !!!!!!!!!!!

Een wild 2013 toegewenst vanuit Kruger

Kerstdagen en de jaarwisseling wordt in het Krugerpark feestelijk gevierd met veel 'ge-braai' en muziek. De bezoekers komen in de kampen bij elkaar om gezamenlijk in de open lucht te eten en te drinken. Het weer, met zo'n 35 graden leent zich daar natuurlijk uitstekend voor.

Marjo en Liesbeth zijn verhuis van Punda Maria naar Shingwedzi, ook een wat ouder kamp, ongeveer 70 kilometer naar het zuiden.
Marjo mailde mij vanuit het managers kantoor in Shingwedzi, waar hij de pc van Mpho Mudau mocht gebruiken.

'Zoals ik al eerder schreef zijn de ooievaars terug in het park.
Bij de drinkplaats in de buurt van Mopani zijn zeker 600 ooievaars neergestreken.
Hier vinden zij water en sprinkhanen.
Een fantastisch gezicht om zo'n grote kolonie grote vogels bij elkaar te zien.
Op een gegeven moment vliegen ze en masse op, op zoek naar thermiek om in de opstijgende warme wind weg te zweven.
Ze cirkelen dan even hoog in de lucht boven ons en binnen een paar minuten zijn ze uit het zicht verdwenen.'



'Het is hoog zomer en al weken lang rond de 40 graden. Alles in de bush is kurkdroog. Het groene blad van bomen en struiken krult zich op, om zo min mogelijk vocht af te staan. Het is een overlevings strategie van de planten.
Afgelopen nacht is de natuur opgefrist door een fikse tropische regenbui. Het goot van de lucht. Al dat water is ook zo weer weg, de grond zuigt als een uitgedroogde spons.
Op het asfalt blijven kleine plasjes water nog het langst staan.

Schilpadden, slim als ze zijn, hebben dat in de gaten. Bij tientallen komen ze naar de geasfalteerde weg om hun dorst te lessen.

Onderweg van Punda Maria naar Shingwedzi is het momenteel laveren geblazen tussen de 'schildknaapjes' op de weg, want hoewel goed gepanserd, ze zijn niet opgewassen tegen gemotoriseerd verkeer.
We zagen minstens 50 schilpadden zich te goed doen aan het verfrissende water.'



'De waterpartij bij Grootvlei-dam is een centrale badplaats geworden voor veel olifanten families. Wij hebben er ruim twee uur stilgestaan en zagen er meer dan 150 olifanten komen en weer gaan, nadat zij een uitgebreid gebadderd hadden. Altijd weer even indrukwekkend en fantastisch om te zien hoe de dieren met het water spelen.
En.... geloof het of niet, we zagen de 6e panter van deze reis alleen al.'

'Tot slot, de beste wensen voor het nieuwe jaar voor alle trouwe blogvolgers.
De natuur rond Shingwedzi is, ondanks de langdurige droogte, schitterend, het heeft hier ruim tien maanden niet of nauwelijks geregend.'