Terug in Krugerpark

Vanochtend om exact 07.00 uur landde vluchtnummer Egyptair MS839, onder luid applaus van enthousiaste reizigers op de achterste rijen van het vliegtuig, op Johannesburg O R Tambo International Airport.
We hadden nauwelijks geslapen, maar de huurauto, een comfortabele Toyota Corolla was snel geregeld en even later gleden we door het fraaie, zonovergoten Zuid Afrikaanse landschap.

Op weg naar Nelspruit zagen we de giraffekoppen van het Mbombela voetbalstadion, bekend van de laatste wereldkampioenschappen tussen de heuvels oprijzen. In de veronderstelling, dat het stadion inmiddels tussen het hoogopgeschoten gras in de vergetelheid dreigde ten onder te gaan, zijn we er een kijkje gaan nemen.
We waren verrast, niet alleen omdat we gastvrij werden uitgenodig en er zelfs een uitgebreide rondleiding kregen achter de coulissen, maar ook omdat alles er zo tip top in conditie werd gehouden.
Aanstaande vrijdag 5 oktober wordt er een wedstijd gespeeld tussen de Zuid Afrikaanse voetbalclubs de Pumas en de Griffons. Het stadium, dat 64.0000 toeschouwers kan bevatten, zal dan wel niet uitverkocht zijn, vermoed ik, maar toch. Het wordt gebruikt! In de media deden na de wereldkampioenschappen verhalen de ronde over leegstaande en ongebruikte stadiums, maar dat valt dus alles mee.

Even later naar Hazyview ( op ongeveer 400 kilometer van de vlieghaven ), om inkopen te doen en airtime voor de dongel in te slaan. Ook dat was tot onze grote verassing in no time geregeld.
Bijgevolg ik zit nu al de eerste avond, weliswaar brak en gebroken, een on-line verslag te maken in restcamp Pretoriuskop, waar we door enkele loslopende parelhoenders voor onze hut verwelkomd werden.

Via Phabeni Gate, een kleine ingang in het zuidelijke deel van van het Krugerpark, zijn we dit lustoord van ongerepte natuur binnen gereden. Nu het voorjaar is, is het gras laag en de bomen moeten nog uitbotten. Dat geeft in tegenstelling tot de zomer een grotere en ruimere uitkijk over de savanne.
Links en rechts van het zandpad zijn grote stukken door brand aangetast, zwart geblakerde bomen hielden triest de wacht in het onluikende landschap. We passeerden een groot meer bij Mestel Dam. De serene stilte van de natuur aan het water overviel ons na de uren lange vlucht en enkele honderden kilometers in de auto. Er lag een nijlpaard in het rimpelloze meer, een aalscholver op een kale boomtak en een visarend aan de oever maakten het plaatje compleet.

Een andere wereld.............

Marjo heeft de magneetplaten van Dierenpark Amersfoort al weer op de portieren van de auto geplakt.
Dus ons avontuur kan beginnen.

Wordt vervolgd.




 

Back to Nature............

Terug naar de natuur, terug naar Mama Afrika

Aanstaande dinsdag, morgen dus, is het zo ver.
Klokslag vier uur stappen wij gebroederlijk in het vliegtuig om met een tussenstop in de Egyptische hoofdstad de volgende dag iets over zeven in de ochtend te landen op Afrikaanse bodem in Johannesburg. Inch Allah, want je weet het nooit met Caïro als tussenstop, zoals we eind januari 2012 ervaren hebben tijdens de Arabische lente toen we in Cairo geen tussenlanding konden maken vanwege het geweld op de luchthaven.

In ieder geval arriveren we lekker vroeg, als alles goed gaat.
We hebben dan de hele dag de tijd om door het Zuid Afrikaanse landschap te rijden. Afgezien van een noodzakelijke sanitaire of broodnodige culinaire stop rijden we linea recta naar het KRUGERPARK natuurlijk, dat wel.
Voor Marjo dit jaar de tweede keer, voor mij de tweede keer in mijn leven na januari 2012. Overigens, voor Marjo blijft het daar niet bij - hij viert uitbundig zijn pensioen gerechtigde leeftijd! - want er staat voor hem en Liesbeth een Kerstreis op het programma naar................het Krugerpark.

Ik zie er naar uit en hoop ter plekke zo snel mogelijk een dongel ( op op zijn Zuid Afrikaans: dongo ) met voldoende data capiciteit te geregeld te hebben om weer uitgebreid - zo mogelijk dagelijks - verslag te doen op de Ongebaande Paden site. De site wordt trouwens goed bezocht, we zitten al rond de 12.500 bezoekers. Maar dit terzijde.
Wel is het leuk dat er zoveel interesse - wereldwijd! - voor de site getoond wordt en regelmatig met erg positieve reacties.

Het gaat in verschillende opzichten anders worden deze keer.
Op de eerste plaats bezoeken we het park in een ander seizoen.
Ook voor Marjo is het nieuw dat we er in het voorjaar zijn. De seizoenen zijn op het zuidelijk halfrond onder de evenaar tegengesteld aan die in op de noordelijke helft van onze planeet. De natuur maakt zich dan in Zuid Afrika op voor de aankomende zomer. Wildlife  gedraagt zich anders in de lente, net zoals de dieren ( en vaak ook de mensen ) bij ons dat doen. Ik verwacht meer geboortes en jonge dieren, maar heb eigenlijk geen idee.

Verder is het Krugerpark afgelopen ( Zuid Afikaanse ) zomer ( op dit zuidelijk halfrond in januari ) getroffen door een behoorlijk rampzalig noodweer met alle vernielingen aan de infra structuur en overige schade van dien. We zijn benieuwd hoe het park er nu bij ligt. De natuur zal zich ongetwijfeld hersteld hebben. We zijn vooral benieuwd in hoeverre de materiele schade aan bruggen en dammen gerestaureerd zal zijn.

We verblijven drie weken, net als anders, onafgebroken in het Krugerpark.
De locaties van de restcamps, waar we logeren zijn deze keer anders en gevarieerder.

Met het kaartje links kun je onze omzwervingen door het park misschien localiseren. Kijk anders op de nieuwe Krugersite ( een site parallel aan Ongebaande Paden. )
Het programma is als volgt:
03 oktober - Restcamp Pretoriuskop

04 oktober - Skukuza Restcamp

05 oktober - Satara Restcamp voor 4 nachten

09 oktober - Mopani Restcamp voor 7 nachten

16 oktober - Letaba Restcamp voor 3 nachten

19 oktober - Satara Restcamp nu voor 1 nacht ( voor ons zusje alvast proficiat )
                    
20 oktober - Skukuza Restcamp voor de laatste twee nachten

22 oktober - Berg en Dal Restcamp voor de laatste nacht


De 23ste stappen we weer in Johannesburg op het vliegtuig om woensdag 24 oktober op Schiphol te landen, opnieuw met een tussenstop in Caïro.  Maar daar hebben we het nu niet over.

Een ander seizoen dus en meer verschillende locaties.
Maar dat is nog niet alles.
De bedoeling is ook om een of meer nachten door te brengen in een "hide".
Dat is in ieder geval mijn plan voor deze reis. Marjo en ik bespreken dat nog ter plaatse.
Hides zijn verborgen en beschutte plekken in het park buiten het restcamp. Je schijnt daar met een slaapzak de nacht - very basic - te kunnen doorbrengen. Midden in de natuur. Zo'n hide of hut staat op palen of in ieder geval zorgt een vernuftige constructie ervoor dat je niet verrast wordt door onaangenaam bezoek. Ik ben gek op de natuur maar slangen of andere roofdieren die op pad gaan na zonsondergang en goed kunnen klimmen zie ik liever op afstand terwijl ik in mijn slaapzak lig. Ik stel me zo'n beetje een 'When the lion sleeps tonight' experience voor.
Slapende leeuwen kan ik nog wel aan, denk ik.
Afin... we gaan het meemaken.

 En zoals ik beloofd heb, ik houd jullie op de hoogte, wat er ook gebeurt.
Tot in Zuid Afrika!
 

Kruger in the movie on the move

Maanden nadat Marjo en zijn wisselende reisconsorten zijn terugggekeerd, kom ik terug op de blog met filmbeelden. Honderden foto's heb ik gezien en tientallen filmpjes bekeken. Voornamelijk opnames die Fred tijdens zijn verblijf in Kruger afgelopen februari gemaakt heeft. Uit al dat materiaal heb ik een selectie gemaakt en op het wereld wijde web geplaatst. Afgelopen weekend zijn 21 filmjes van Fred ge-upload naar YouTube. Met een eenvoudige muisklik kom je in de sporen van het reisgezelschap en waan je je voor even deelgenoot van hun belevingen en ervaringen.

Enkele van de aardigste filmpjes staan voor het gemak hieronder.

Een olifantenbul die er alle tijd voor neeemt om zijn toilet te maken in een ongetwijfeld behaaglijk warme poel onder de Afrikaanse zon en daarna nog even keurig zijn 'slag'tanden poetst.
Ladysmith Black Mombaza zingt daarbij a capella: Ntulube - away you riversnakes.



Een korte maar fraaie opname van een volwassen cheetah.



Een imponerend beeld van de Afrikaanse savanne vlak bij rustkamp Satara, waar tientallen zebra's en gnoes gezamenlijk grazen om een indruk te krijgen van de enorme aantallen wildlife in het Krugerpark.



En tenslotte een grappige voorstelling van 2 moeder-bavianen met hun kind ieder op hun eigen verdieping, alsof ze een boom-etage-woning-met-uitzicht betrokken hebben op het Afrikaanse platte land.



Wanneer je er hierna nog geen genoeg van hebt kunnen krijgen en je nieuwsgierig bent naar bijvoorbeeld een filmpje uit het wildlife-reservaat Moholoholo of misschien iets wilt zien van de ravage die de overstromende watermassa's in januari 2011 achtergelaten hebben, klik dan hier op de YouTubelink.

Groet en tot de volgende keer,
Henny